17 Haziran 2009

İnsan Bilmek İçin Yaşar


Öğrenme isteği kedilerin doğasındandır ama, şu dünyada merakın hası da insandadır. Bu böyle olmasaydı eğer, insan, insan olamazdı. Çünkü aslında insan bilmek için yaşayandır.
Gerektiği gibi veya insan gibi yaşamak için veyahut gerçekten yaşamak için -boş şeyleri değil elbette- gerekli olanı bilmek şarttır.
Çünkü insan, bilmek için yaşayan ve içinde yolculuklar yapmaya muhtaç olandır.
Bir insan neyi öğrenmeyi, neyi keşfetmeyi seçtiyse yaşamının amacını da o yönde belirlemiş olur ki; bence sırf bu nedenle bile, en elzem ihtiyaçlardan biridir bilmek.
Bir gün bir bilgenin dediği gibi: Gerçek neyse odur, gerçeklik ise, senin ondan ne anladığın. Bilgi bir teori, bilmek ise deneyim...Bilmek gördüğündür, bilgi ise birinin gördüğü hakkında anlattıkları...

***

Bilmek nedir'i bilmek için bilgiyi yaşamak şarttır.
Bilgiyi kullanabilmek içinse yaşamak!

8 yorum:

THE PIED PIPER OF HAMELIN dedi ki...

Bir odadayız etrafımız yüzlerce kapıyla çevrili ve onları açmak, ilerlemek için bilgi denen anahtarlara ihtiyacımız var.
Elde ettiğimiz her bilgi anahtarla bir kapıyı açarak ilerleyebiliyoruz ve her odada bir başka bilgi anahtara ulaşabiliyoruz. Bu arada odalarda birçok bilgi anahtar var ve biz onların içinden doğru kapının doğru anahtarına ulaşmalıyız.

Her anahtar yeni bir kapı, her kapı yeni bir oda ve her oda da yeni bir bilgi demek.
Bu uğraş biz var olduğumuz sürece devam edecek.
Sonunda ne kadar çok kapı açarsak o kadar bilge mi olacağız?
Ne kadar bilgi depolayabilirsek o kadar bilgili mi olacağız?

Bence hayır, anahtarlar ve kapılar bizim hayatımızı yönlendirecek, yaşamımızı şekillendirecek, merakımız doğru anahtarı bulmamızdaki zaman faktörünü ayarlayacak, bilgi ise yaşamımıza huzur ve konforu getirecek.

En sonunda da bir birikim mertebesine de ulaşılması muhtemel ve buna da biz tecrübe diyeceğiz.

Yorumunuzu alalım =)

LODOSCU dedi ki...

Bilgi benim için bir gerçeklik değil, teoridir; bilmekse bilgiye hayat vermektir.
Teoriyi hayata geçirebilirsem..benim olur.

Başka yorum yok:)

kediperisi dedi ki...

kısa ama öz, çok güzel bir yazı, bu arada kedi ve uçuç böceği resmine bayıldım bir kedici olarak:)benimki de balkonda aynı öyle yapıyor kerata...
sevgiler

kedi perisi

LODOSCU dedi ki...

Teşekkür ediyorum.
Doğrusu fotoğraftakine ben de bayılıyorum:))

Sizinkinin şimdi en meraklı dönemi..(Benim uğurpisisi avlanma merakında)..Ankara'ya yağmur yağdı mı bu aralar? Yağarsa muhakkak balkona çıkarın bebişi..Sonra da yaptıklarını izlemeyi ihmal etmeyin ama olur mu?

Sevgiler arkadaşım.

kedi perisi dedi ki...

Merhaba Lodoscu arkadaşım, kargalarla ilgili uyarınız için özellikle teşekkür etmek için uğradım, serçe veya güvercinlere atlamaya kalkışır korkusuyla balkonda yalnız bırakmamaya dikkat ediyorum ama kargalar aklıma gelmemişti, balkona mutfaktan giriliyor, bazen bulaşık yıkarken o da koltukta oturuyor, ben kah kafamı uzatıp kontrol ediyordum ama şimdi kesinlikle 1 dakika bile orada tek başına bırakmayacağım o yüzden söylemeniz iyi oldu..
sevgilerimle...
not: sahi siz de keşke blogcuda olsanız, zatne orada sayfanız da var dönmeyi düşünmüyor musunuz?(ukalalık olmasın gerçi siz bilirsiniz tabii)

LODOSCU dedi ki...

Niye ukalalık olsun..ilginize sevindim bile.
Ben blogcu-blogger arasında hat döşedim gidip geliyorum. Burada karar kıldım çünkü, olanakları beni rahat ettiriyor..
İşin doğrusu bir de taşınmak..derlenip toparlanmak da zor geliyor biraz:)Yine de belli olmaz benim işim, bakarsınız bir gün burda canım sıkılabilir:)
Teşekkür ediyorum arkadaşım,sevgiler.

Adsız dedi ki...

evet. bu yazı,bir senenin özeti oldu benim açımdan. dört + altı ders daha aldı bu kafam. insanın öğrenme, bilme yaşı yok. ben de bunu ekleyeyim:)eğer on yıl önce öğrenseydim, derdim ki: amannn yaptığın önemli bir şey değil, herkes yapar. ama şu yaşımda öğrendiklerime bakarak: aferin herkesin harcı değil diyorum. yoruldum hem de çok. nihayet bitirdim bu gün. özgürüm artık. gelsin yeni yazılar, hikayeler, öyküler, yorumlar,tatillerrr.
derin bir nefes verir gibi ve yüksek sesle 'SEVGİLERLE'diyorum sana.

LODOSCU dedi ki...

Demek ki insan kendisinin veya bildiğinin değerini de öğreniyor zamanla..iyi ki öğrenmenin yaşı yok o halde:)

Canım felsefecim, sana geçmiş olsun demek istiyorum.
Keyfince tadını çıkar tatilinin.

Duydum sesini..
ve ben de sevgiler gönderiyorum.
Görüşürüz:)