Çalışıyorum....

Öyle ‘atıl kurt’ durumları olmasa da bir can havliyle açılmazı açmayı, geçilmezi geçmeyi öğrenmeye çalışıyorum şimdilerde..İşe en zor olanla başladım; öncelikle hangi düşüncenin bana engel olduğunu bir bir tespit etmeye çalışıyorum...Bunun için düşündüklerimin takipçisi oldum.
Düşüncelerimi ve duygularımı çocuklarımmış gibi ilgiyle izliyorum. An içinde içgüdülerimin ve duygulanımlarımın farkına varıyorum.
O zaman sevinçten uçuyor, o andan ve kendimden müthiş keyif alıyorum. Sonra yapmak istediğim değişiklikleri kafama not edip, ardından o notları kasmadan-gerilmeden-sıkılmadan eyleme çevirmeyi görev ediniyorum.
Şimdilik beklentilerimin çoğundan vazgeçemedim ama (sanıyorum aslî isteklerimden sonsuza dek vazgeçemeyeceğim), artık beklemekten vazgeçtiğime inanabilirim böylece.
Bunların hiçbiri bir çırpıda olmuyor, her şey oldukça yavaş gelişiyor ve fazlasıyla tökezliyorum tabii ki.. Çok karmaşık değil ama, fazlasıyla basit hattâ. Basitçe yaşamaya devam yani:)
Sözün özü, kendime yeni bir köprü kurmaya çabalıyorum hepsi o kadar.. Zevkle ve şevkle..

Aslında şu an pek de şevkli bir durumda değilim doğrusu.Çok geç kalktım bugün.Tembel pazarın gözünü çıkarıyorum yani.Canım hiçbir işin ucundan tutmak istemiyor.İşin aslı, haftasonu tembellik yapmak benim hayatımdaki tek lüksüm.Bu nedenle şu iki gün bi halt yapmıyorum diye hiç de rahatsız değilim.Yine de şöyle havuçlu bir kek yapmak iyi olurdu.Dolapta kemirmekle bitiremeyeceğim kadar havuç var. Ama ceviziçim yok benim..onun yerine fıstık koysam olur muydu acaba!!?
Of.. ceviz almaya mı gidicem ben şimdi?

mazeret bildirimi..

Arayı uzattım yine farkındayım..fakat mazeretlerim sağlam. Mızırdanmak gibi olmazsa
bir kaçını günlüğüme kısaca not etmek isterim: yıl sonu işlemleri nedeniyle –ki bu taa nisana dek uzanan bir süreçtir- biraz yorgunluk var üzerimde…
Çalıştığım şirket ve şirketin dahil olduğu grupta büyük bir yeniden yapılanma çalışmaları başladı..Ortalık toz duman..yani bünye içinde teyakkuz durumları var..İçte mi kalacağız,dışta mı? İçerdeysek olduğumuz yerde mi sayacağız?Olduğumuz yerde olmazsak nerde olacağız?…İşte bunun gerginliği bir başka mazeret..
Bunca tantananın arasında ben de kendime en az bir hedef bulma çalışması başlattım.. Bu da başlı başına bir mazeret sayılabilir bence.Ama tabii bu diğerlerinden ayrı ve uzun bir mesele..İlle de yeni bir hedefim olsun-istiyorum.Birbirinden farklı, birbirinden güzel amaçlarım olsun diyorum:)) ve daha bir sürü şey diyorum..Ama kafamın içindeki gürültüyü susturup, bir noktaya kilitlenemediğim için henüz ciddi bir araştırma ve ayıklama yapabilmiş değilim.Bu mazeretim başlı başına ve uzun uzun anlatılası bir konu ama bende hâl ve mecal yok..olunca yazacağım buraya.. hem belki o zamana hedefimi de bulmuş (ya da netleştirmiş) olurum..
Heyecanlandım şimdi bak…ve hatırladığım kadarıyla bu iyi bir şeydi!