27 Mart 2009

Gönül işi!

Elini her uzatışında ona..


cısss! dediyse hayat sana,


ayağının korkak olmasını anlayabilirim.


Kafa işi bu; gönül işi değil.


Ya peki yüreğin?


Şu hayatın temeli olan yüreğinin aklı yok mu senin?


Sevgi korkudan büyük..


Sevgi acıdan büyük....


öyleyse söyle yüreğine..


kırık camlar üstünde yürümeyi sevsin!




"Hayatımızdaki gölgelerin çoğu kendi güneşimizin önünde durmamızdan oluşur." (Ralph Waldo Emerson)

8 yorum:

Adsız dedi ki...

BEN GÜNEŞE DOĞRU YÜRÜYORUM,
GÖLGEM ARKAMDAN İSTER GELSİN, İSTER GELMESİN demiş bilge bir sincap:)
ben de öyle yapıyorum çoğu kez, çoğa bakmadan, ister yalnız ister çok olsak da.
şu cam kırıkları temizlense yoldan ne güzel yürürdük değil mi lodoscum?
sevgilerimle.
SF

LODOSCU dedi ki...

bayılıyorum senin sincaplarına..hep doğru sözler söylüyorlar:)
doğru dedin yine..temizleniverseler çok güzel yürünürdü o yollarda..ooh yaşamak ne kolay..lay lay lom:))

sevgilerimle arkadaşım......

Adsız dedi ki...

canım internet kafeden yazıyorum...benimkinden her girdiğimde takılıp kalıyor...yine beceremiyorum ..bu üçüncü deneyişim...o kadar anlattın anlayamıyorum....yazın yine harika....sevgiler tatlım...

LODOSCU dedi ki...

Olmuş Şehnaz'cım işte:)
Sorun pc'deymiş demek ki..

Hoş geldin arkadaşım..
Ellerine, ayaklarına sağlık:)

sedencik dedi ki...

kafanın aklıyla ...yüreğin aklı...
kısaca mantıkla yürek el ele verdiğinde hayat muhteşemdir zaten...
yüreğine sağlık...
sevgiyle...

LODOSCU dedi ki...

Sağol Seden'cim..
Senin de yüreğine sağlık canım.

kediperisi dedi ki...

Şahane bir yazı, harika bir hayat felsefesiyle sayenizde tanışmış oldum, Ralph Waldo Emerson'u itiraf edeyim ilk kez duyuyorum, bundan sonra sanırım hayranı olacağım, unutmadan kediperisi bloguma gönderdiğiniz içten, nazik yorumunuz için çok çok teşekkür ediyorum, oradaki yorumunuzun altına ayrıca cevap yazdım ama bir kez daha tekrarlamak isterim ki, gerçekten çok duygulandım, güzel, mutlu günler dileğiyle sevgiler...
müjde dural (kediperisi)

LODOSCU dedi ki...

Hoşgeldiniz:)

Emerson'a göre insan kendini olabildiğince geliştir­me sorumluluğunu taşımalıdır..bu anlamda ona ben de hayranlık duyduğumu söylemeliyim.

Tanımasak bile birilerinin üzüntümüzü paylaştığını bilmek, bir parça da olsa sıkıntıyı rahatlatır diye düşünürüm.
Ama ben sizi arkadaşlarımda okuduğum sıcak ve samimi yorumlarınızdan tanıyorum. İnsanlar kendilerine yakın buldukları insanlara yönelirler ya..benimki de o hesap oldu işte:)

Sevgili Kediperisi, ziyaretinize ve yazımı beğenmenize gerçekten çok sevindim. Size ve prensese sevgilerimi yolluyorum.
Tekrar görüşmek üzere..